[23] „Druga szansa” - Katarzyna Berenika Miszczuk



Autor: Katarzyna Berenika Miszczuk
Tytuł: „Druga szansa”
Liczba stron: 351
Data wydania: 2013
Wydawnictwo: Uroboros
Julia budzi się w tajemniczym szpitalu. Nie poznaje własnego odbicia, nie pamięta, jak się tu znalazła. Z czasem dowiaduje się, że cała jej rodzina zginęła w pożarze. Jedynie Julii udało się przeżyć, choć na skutek odniesionych obrażeń straciła pamięć. Nazwa ośrodka, Druga Szansa, powinna napawać pacjentów otuchą... Co jednak myśleć o kobiecie, która ciągle wróży Julii śmierć, pojawiającej się nagle nieznajomej dziewczynie i szeptach rozbrzmiewających dookoła?
Najwyraźniej dzieje się tu coś dziwnego.
Julia staje się coraz bardziej zagubiona i przerażona.
Co zrobi w sytuacji, w której nie może zaufać nawet sobie?
[z lubimyczytac.pl]

Niezmiernie się cieszyłam, kiedy ta książka wpadła w moje ręce, gdyż wiele przychylnych opinii o niej słyszałam.
Julia budzi się w szpitalu nie pamiętając kim jest, co się stało i dlaczego. Nawet jej imię wydaję się dziewczynie całkowicie obce. Od lekarki dowiaduje się, że nie posiada rodziny, a miejsce, w którym się znajdują nazywa się Drugą szansą. Zaprzyjaźnia się z trójką ludzi w podobnym do niej wieku, szczególnie z Adamem, który staję się dla niej w czymś z rodzaju przewodnika w ośrodku. Jednak Julia ma przeświadczenie, że coś tu jest nie tak. Słyszy jak jakiś głos woła ją imieniem jakieś Karoliny, co róż dostaję silniejsze leki, po których długo śpi, a jej sąsiadka z pokoju ciągle mówi o śmierci.

Kiedy myślę o tej książce do głowy przychodzą mi przede wszystkim trzy określenia: budząca napięcie, niebanalna, wciągająca. Zaczynając ją czytać zupełnie nie spodziewałam się, że właśnie takie będzie jej zakończenie. Już praktycznie od pierwszych stron trudno było mi się od niej oderwać. Ciągle byłam ciekawa co będzie dalej, jak się ta sytuacja wyjaśni, co jest prawdą, a co kłamstwem. Po prostu to jest to. Autorka zdecydowanie potrafi wzbudzić napięcie w czytelniku potęgując grozę i niepewność. Szczególnie moja uwaga skupiała się na jednym z bohaterów, a mianowicie na Adamie, który był zupełnie inni niż pozostali mieszkańcy ośrodka. Wzbudzał we mnie najwięcej emocji. Nie raz po jego słowach na mojej twarzy pojawiał się uśmieszek, a kiedy mu się obrywało było mi go żal. Właśnie dużym plusem tej książki są dialogi, naturalne, wiele mówiące nam o postaciach w tej historii.

Trzeba również zaznaczyć, że okładka jest również wyjątkowa i sprawia, że zwracamy na książkę uwagę.
To była moja pierwsza książka tej autorki, lecz z pewnością nie ostatnia.

Dla kogo ta książka? Nie mam pojęcia. Myślę, że wszyscy coś znajdą  dla siebie.

Moja ocena9/10


Książka przeczytana w ramach wyzwania: Polacynie gęsi, czyli czytamy polską literaturę.

8 komentarzy :

  1. Książka wydaje się bardzo ciekawa, ja chciałabym sięgnąć po inną powieśc tej autorki - Ja, diablica ;) Mam nadzieję, że i Druga szansa kiedyś wpadnie mi w ręce ^^

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Właśnie też myślę żeby zabrać się za tą serię

      Usuń
  2. Miałam już okazję poznać autorkę w jej serii o diablicy Wiktorii i chętnie przeczytałabym i tą książkę. :) Widzę jak na razie same pochwalne recenzje więc czuję, że się nie zawiodę :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Właśnie przez te pochwalające recenzję skusiłam się na tą pozycję

      Usuń
  3. Musze przyznać, ze mnie zaintrygowała. Mam nadzieje, ze kiedyś tam przeczytam (najlepiej w najbliższej przyszłości) :D

    http://po-uszy-w-ksiazkach.blogspot.com/

    OdpowiedzUsuń
  4. Wydaje się całkiem ciekawa :)
    Pozdrawiam!

    OdpowiedzUsuń
  5. Baaardzo chcę ją przeczytać !

    OdpowiedzUsuń
  6. Bardzo wciągająca książka. Polecam !!!

    OdpowiedzUsuń

© Szablon wykonała Ronnie ™ | RONNIE creators